• Open Daily: 10am - 10pm
    Alley-side Pickup: 10am - 7pm

    3038 Hennepin Ave Minneapolis, MN
    612-822-4611

Open Daily: 10am - 10pm | Alley-side Pickup: 10am - 7pm
3038 Hennepin Ave Minneapolis, MN
612-822-4611
Anupalabdhi jako pramana - studium krytyczne

Anupalabdhi jako pramana - studium krytyczne

Paperback

Philosophy

ISBN10: 6209990975
ISBN13: 9786209990977
Publisher: Wydawnictwo Nasza Wiedza
Published: Apr 24 2026
Pages: 120
Weight: 0.38
Height: 0.28 Width: 6.00 Depth: 9.00
Language: Polish
Wśród indyjskich epistemologów istnieje wiele rozbieżności poglądów na temat tego, jakie są ostateczne źródla ludzkiej wiedzy. Dla karwaków, którzy są radykalnymi empirystami, pratyaksa, czyli percepcja, jest jedynym ważnym źródlem wiedzy, a cala ważna wiedza pochodzi z percepcji. Buddyści i waiszikowie utrzymują, że pratyaksa, czyli percepcja, oraz anumana, czyli wnioskowanie, są ostatecznymi źródlami ważnej wiedzy. Zgodnie z systemami sankhji i jogi, sabda, czyli świadectwo slowne, również powinno byc uznane za niezależne źródlo wiedzy, podobnie jak percepcja i wnioskowanie. Sankhja zalicza upamanę i arthapatti do wnioskowania, a abhavę do percepcji. Naiyayicy opowiadają się za poglądem, że istnieją cztery niezależne źródla wiedzy, a mianowicie percepcja, wnioskowanie, świadectwo slowne i porównanie. Wedlug nich inne źródla wiedzy, a mianowicie arthapatti, czyli domniemanie, oraz anupalabdhi, czyli brak pojmowania, uznawane przez systemy Mimamsa i Vedanta, mogą byc zaliczone do tych czterech i dlatego nie muszą byc traktowane jako ostateczne lub niezależne źródla wiedzy. Szkola Prabhakara z Purva Mimamsa dodaje arthapatti, czyli domniemanie, do listy czterech prama.

Also from

Chandraiah, M.

Also in

Philosophy